Հայերեն   English   Русский  

​«Մի՛ վաճառեք ձեր ձայնը, ոչ ոք չի կարող դրա գինը տալ». Անահիտ Բախշյանի կոչը


  
դիտումներ: 2563

Անկախ-ի զրուցակիցն է «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցության ցուցակի առաջին կին թեկնածու, «Ժառանգություն» կուսակցության նախկին անդամ Անահիտ Բախշյանը:

- Տիկին Բախշյան, կարծում եմ` շատերն են համամիտ, որ «Ժառանգություն» խմբակցության ամենաբեղուն ու ակտիվ շրջանը 4-րդ գումարման ՀՀ Ազգային ժողովի (2007-2012 թթ.) տարիներն էին, երբ խմբակցության կազմում էիք Դուք, Լարիսա Ալավերդյանը, Զարուհի Փոստանջյանը, Ստեփան Սաֆարյանը, Արմեն Մարտիրոսյանը և այլք: Դրանից հետո կարծես «Ժառագությունը» հետզհետե կորցրեց թիմով աշխատելու ռեսուրսը և, ի վերջո, մասնատվեց: Համամի՞տ եք այս գնահատականներին:

- Այո, 4-րդ գումարման Ազգային ժողովում «Ժառանգությունը» շատ պատկառելի թիմ էր, և մեկս մյուսին լրացնում էինք: Մենք հասարակության կողմից ճանաչված էինք իբրև ամենահաս: Ինչ հարցով ասես, որ մեզ չէին դիմում: Մենք այդ տարիներին պատգամավորի գործունեության մոդելը բացահայտեցինք: Ցավոք, 5-րդ գումարման Ազգային ժողովում, քանի որ այդ թիմը չկար, ներսում էլ ինչ-որ բաներ եղան, խմբակցությունը տրոհվեց: Այսօր, կարելի է ասել՝ «Ժառանգությունն» ամեն տեղ է, բացի «Ժառանգությունից»: Մենք` ամեն մեկս մի տեղում փորձում ենք պահել «Ժառանգության» գիծը, բայց «Ժառանգությունը» շեղվել է այդ գծից, որն է` դեպի եվրոպական ընտանիք, մարդու իրավունքներ, ժողովրդավարություն և այդ ամենով հանդերձ` Հայաստան պետության ինքնիշխանության բետոնապատում, երկաթբետոնապատում:

- Այո, մի քիչ պարադոքսալ է արևմտամետ Րաֆֆի Հովհաննիսյանին տեսնել, ենթադրենք, ռուսամետ Սեյրան Օհանյանի կողքին, և առհասարակ, այս ընտրություններում մեկտեղվել են գաղափարական հակադիր բևեռներում գտնվող բազմաթիվ ուժեր: Դրանք Ձեզ խառնամուսնություններ չե՞ն հիշեցնում:

- Այդ խառնամուսնություններն ուղղակի նրա համար են, որ մարդիկ գան Ազգային ժողով և լրացնեն այն պատգամավորների ցանկը, որոնք այս տարիներին ո՛չ խոսել են, ո՛չ ելույթ են ունեցել: Այսինքն՝ գալու են և Ազգային ժողովում անձեռնմխելի նստեն: Սա հանցագործ մտածելակերպ է: Վարդան Օսկանյանը 5 տարի Ազգային ժողովում է եղել: Որպես նախկին արտգործնախարար` քանի՞ խելացի բանաձև, նախագիծ է ներկայացրել, քանի՞ անգամ է ինչ-որ բանի դեմ ընդվզել կամ արտաքին հարաբերությունների սխալների քանի՞ բացահայտում է արել:

- Իսկ Սեյրան Օհանյանին ինչպե՞ս եք պատկերացնում պատգամավորի կարգավիճակում:

- Ընդհանրապես չեմ պատկերացնում, մանավանդ որ ինքն ասում է, թե ընդդիմադիր չէ, իսկ մասնավոր զրույցներից մեկի ժամանակ էլ ասել է, որ չի պատկերացնում իրեն որպես պատգամավոր և գնալու է գործադիր մարմին: Ես իրեն շատ էի հարգում, բայց ապրիլյան պատերազմից հետո էդ մարդու կերպարը փլվեց իմ աչքում:

- Լավ, անդրադառնանք «Ազատ դեմոկրատներին»: Ի՞նչը Ձեզ ոգևորեց համագործակցել հատկապես այդ կուսակցության հետ: Այնտեղ հավաքված բոլոր մարդկանց համարո՞ւմ եք համախոհ:

- 2012 թվականին պատահական չէր հենց «Ազատ դեմոկրատների» հետ «Ժառանգության» «ամուսնությունը»: Նույն քաղաքական գիծն էր, և փաստորեն, ես ու Ստեփան Սաֆարյանը մնացինք այդ գծի վրա: Այսօր «Ազատ դեմոկրատների» ցուցակը համախոհ մարդկանց դաշինք է, այնտեղ մարդիկ են, ովքեր իրենց անցած հետագծով երբեք ոչ մի տեղ չեն դավաճանել այդ գծին. դրա համար էլ ես գնացի այնտեղ: Բայց կարող էի և չգնալ: Արդեն 70 տարեկան եմ, կարող էի գնալ հանգստանալու: Բայց ո՛չ, ընդհակառակը: Երբ Քոքոբելյանն ինձ առաջարկ արեց և դա հիմնավորեց հետևյալ կերպ, որ իրենց թիմին պետք է կրթության ոլորտի մասնագետ, քանի որ իրենք կարևորում են և մտահոգ են Հայաստանում կրթության վիճակով, ես մտածեցի, որ իսկապես շատ անելիք ունեմ այս ոլորտում, և փառք Աստծո, էներգիա էլ ունեմ, փորձ էլ ունեմ, որը վերջին 4 տարում հատկապես համալրվեց Երևանի ավագանու գործունեությամբ, և դա ինձ այնքան գործիքներ է տվել, որ այս անգամ Ազգային ժողովում շատ ավելի արդյունավետ կաշխատեմ: Էնպես որ, պիտի խոստովանեմ, որ ի սրտե ուզում եմ պատգամավոր դառնալ:

- Կրթությունն այն բանալին է, որով բացում ես երկրի զարգացման դռները: Որո՞նք են այն գլխավոր խնդիրները, այն ուղղությունները, որոնք դուք կփոխեիք այսօրվա կրթական քաղաքականության մեջ:

- Կրթությունը գերակա ճյուղ է, ես կասեի` ազգային անվտանգության երաշխավորը: Հիմա շատ մարդիկ են դրա մասին խոսում, վարչապետն էլ է խոսում, կրթության նախարարն էլ է ասում, բայց քայլերը, որ իրենք անում են, բոլորովին էլ գերակա շահ ճանաչած ուղղության նկատմամբ վերաբերմունք չեն: Շաքար ասելով բերանդ շաքա՞ր է դառնում, չէ՛: Եթե դուք ասում եք կրթությունը գերակա շահ է, բայց ոլորտում ներդրումներ չեք անում, ո՞նց կարող է այդ ոլորտը զարգանալ: Բացի այդ, մեր երկիրը կրթության քաղաքականության մեջ խարխափելով է գնում առաջ, որովհետև կրթության զարգացման պետական ծրագիր-օրենքը չունենք, չկա՛: 2015 թվականին ժամկետն ավարտվել է, իսկ նորն այդպես էլ չի ընդունվել: Իսկ դա պահանջվում է «Կրթության մասին» օրենքով: Հայաստանն ընդամենը 2 անգամ է նման ծրագիր ունեցել` առաջինը 2001-2005 թթ., երկրորդը` 2011-2015 թթ.: Արանքում խարխափել ենք, վարկային ծրագրեր ու փողեր ենք բերել, փորձարկումներ ենք արել, փողերը ծախսել ենք, իսկ արդյունքին ոչ մի ծրագրով չենք հասել: Բայց մենք ի վերջո պետք է հասկանանք, թե ինչի համար է գրվում այդ ծրագիր-օրենքը: Դրանում ամրագրվում է, թե մենք ուր ենք գնում, որն է մեր տեսլականը:

- Այսինքն՝ այսօր խնդիր չկա մեր առջև դրված:

- Եթե անգամ այդ խնդիրը դրվում է, հետո մոռացվում է, և էսպես՝ օրվա պահով, օրվա հարմարությամբ, ինչպես անգլուխ ընտանիքներում, գնում ենք առաջ, իսկ դա չափազանց վտանգավոր է:

- Տիկին Բախշյան, հասարակությունն այսօր պահանջում է կտրուկ ու տեսանելի փոփոխություններ: Այսօրվա քաղաքական ուժերից որո՞նք են ունակ այդ փոփոխությունները բերելու:

- Իմ կարծիքով, եթե անգամ որևէ քաղաքական ուժ հայտարարի, որ կարող է կտրուկ փոփոխություններ անել, ապա ես չեմ հավատա: Մի քաղաքական ուժի ներկայացուցիչն էլ ես եմ, չէ՞: Չեմ ուզում ոչ մեկին ածականներ դնել, բայց ոչ մի ուժ էլ չի կարող: Իսկ դրական փոփոխություններ կարող են բերել «Ազատ դեմոկրատները» և «ԵԼՔ»-ը:

- Ի դեպ, այլ կուսակցություններից կամ դաշինքներից համագործակցելու առաջարկ ստացե՞լ եք:

- Ես «ԵԼՔ»-ից զրուցելու հրավեր էի ստացել, երբ արդեն «Ազատ դեմոկրատների» հետ նախնական քննարկումների մեջ էի, և դա ինձ թույլ չտվեց հանդիպել «ԵԼՔ»-ի ներկայացուցիչների հետ: Կրկնում եմ, «Ազատ դեմոկրատների» հետ համագործակցելու գլխավոր պատճառն այն էր, որ իրենք ինձ դիտարկեցին իբրև կրթության մասնագետի, որը պետք է այդ ոլորտը ներկայացնի, առաջին կին թեկնածու գրանցեցին և այլն: Բայց մյուս ուժը, որին վստահում եմ և ուզում եմ տեսնել խորհրդարանում, «ԵԼՔ»-ն է: Այնտեղ կան շատ լուսավոր երիտասարդներ, նույնն էլ` «Ազատ դեմոկրատներում»: Էնպես որ՝ այս անգամ հույսս երիտասարդների վրա է: Ես էլ իրենց կողքին ինձ միշտ երիտասարդ եմ զգալու: Իսկ այդ երիտասարդները, որ կգան Ազգային ժողով և ամբիոնից կխոսեն, էնտեղ նստած շատ-շատ տարիքով պատգամավորներ պիտի գետինը մտնեն: Հուսամ` էնքան ամոթ կունենան, որ գլուխները գոնե կկախեն:

- Իսկ որքա՞ն եք գնահատում «Ազատ դեմոկրատների»՝ խորհրդարանում հայտնվելու շանսերը, որովհետև ասում են, թե Հանրապետականը, ԲՀԿ-ն, օրինակ, ընտրակաշառք են բաժանում:

- Չեմ կարող կանխագուշակել: 2012-ին անգամ սոցհարցում եմ պատվիրել, մեծ գումարներ ծախսել, ու շատ հանգիստ էի, որովհետև իմ շանսը 47 տոկոս էր, բայց ի՞նչ դուրս եկավ: Էնպես որ՝ ոչ մեկին չեմ հավատում:

- Իսկ ի՞նչ կոչ կուղղեք իր ձայնը 10 կամ 20 հազար դրամով վաճառող քաղաքացուն:

- Ժողովո՛ւրդ, սիրելինե՛րս, եթե մի բան վաճառվում է, այն այլևս քոնը չէ: Եթե դու քո ձայնը վաճառում ես, ուրեմն ձայնազուրկ ես, ոչինչ ես: Մի՛ վաճառեք ձեր ձայնը: Ոչ ոք չի կարող ձեր ձայնի գինը տալ, այն շատ ավելին արժե, այն անգին է: Ինքներդ ձեզ սիրեք ու գնահատեք: Այսօր ձեր ձայնը առնում են, վաղը դուք չեք կարող ոչինչ պահանջել: Իսկ եթե մարդն իսկապես ընտրված է, նա այլ մոտեցում ունի իր ընտրողի նկատմամբ, նա պատասխանատու է, գնահատում է և ուզում է այդ ձայնի տերը լինել, այդ ձայնին արժանի լինել: Եվ մի մոռացեք, որ այս անգամ պատգամավորի լիազորությունները շատ ավելի մեծ են: Դա շատ ավելի լուրջ լծակ է:

- Եթե, այնուամենայնիվ, չհաջողվի խորհրդարան մուտք գործել, ո՞րն է լինելու Ձեր հետագա գործունեությունը:

- Մասնակցելու եմ Երևանի ավագանու ընտրություններին: Կրթության ազգային ինստիտուտի իմ պաշտոնում, այսպես թե այնպես, այլևս չեմ կարող մնալ, քանի որ տարիքս թույլ չի տալու, էնպես որ կմասնակցեմ ավագանու ընտրություններին:

- Իսկ ավագանին արդյունավե՞տ հարթակ է խնդիրները բարձրաձայնելու և դրանց լուծմանը հասնելու համար:

- Այս տարիներին, որպես Երևանի ավագանու անդամ, ուղիղ 243 հարց եմ բարձրացրել ամենատարբեր ոլորտների վերաբերյալ (կրթություն, սոցիալական խնդիրներ, ապօրինի շինարարություն և այլն): Այդ հարցերի մոտ 30 տոկոսը լուծում է ստացել: Երևանի զարգացման ծրագրում 27 առաջարկ եմ արել, որոնցից շատ կարևոր առաջարկներ ներառվել են ծրագրում: Էնպես որ՝ աշխատող մարդու համար ցանկացած հարթակ էլ արդյունավետ է:

Զրուցեց Անի Գասպարյանը





Մեկնաբանել
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: