Հայերեն   English   Русский  
Հայկուհի Բարսեղյան
Լրագրող
Հայաստանում գիտության զարգացման առաջնային նախապայմանը գիտական արդյունքների և գիտնականի աշխատանքի գնահատումն է միջազգային չափանիշներով:
«Գիտությունը պետք է լինի մասնագիտություն, ոչ թե հոբբի։ Մինչդեռ մենք ինչ-որ առումով հոբբի ենք դարձրել, քանի որ պետք է այլ աշխատանքով զբաղվենք՝ գումար վաստակելու համար, որպեսզի կարողանանք նաև գիտությամբ զբաղվել։ Դա, բնականաբար, ազդում է հետազոտությունների մակարդակի և գիտական արդյունքի վրա»,- ասում է Ալիխանյանի անվան ազգային գիտական լաբորատորիայի տեսական բաժանմունքի գիտաշխատող, ֆիզմաթ գիտությունների թեկնածու Վահան Հովհաննիսյանը։
«Բանակում դառնում ես նպատակասլաց, սովորում ես պատասխանատվություն կրել»,- ասում է Հայ-ռուսական համալսարանի Իրավունքի և քաղաքականության ինստիտուտի «Իրավաբանություն» ուղղվածության երկրորդ կուրսի ուսանող Հրանտ Սարկիսովը՝
«Եթե կամավոր ես, ապա այդպիսին ես քո վարքով, մտածելակերպով, դա քո առօրյայի մի մասն է։ Կամավոր լինել ինչ-որ առումով նշանակում է լինել լավ քաղաքացի»,- ասում է 21-ամյա Վահե Սալահյանը,
Յուրաքանչյուր մասնագետ պետք է զբաղվի իր գործով, ֆիզիկոսը՝ ֆիզիկայով, ծրագրավորողն էլ՝ ծրագրավորմամբ:
Մասնագիտությամբ սննդի անվտանգության փորձագետ Հակոբը պատմում է, որ դպրոցն ավարտելուց հետո բուհ ընդունվելու մասին չէր էլ մտածում։ Սակայն երկու տարի բանակում ծառայելուց ու քաղաքացիական կյանք վերադառնալուց հետո հասկանում է, որ իր ապագայի պլանների իրագործման համար բարձրագույն կրթությունը կարևոր է, և բուհ է դիմում՝ ընդունվելով Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան։
Լրագրող, խմբագիր, քաղաքագետ, հոգեբան, մանկագիր, ՀԿ հիմնադիր և ղեկավար, ընտանիքի մայր և արդեն տատիկ…
Միջին տարիքի գիտաշխատողները, որոնք ստանձնել են գիտելիքներն ավագ սերնդից երիտասարդներին փոխանցողի դերը, Հայաստանում անտեսված են:
Նավթի պաշարներով հարուստ Քիրքուկի նահանգը, առանց որի քրդերը հնարավոր չէին համարում անկախ Քրդստանի հռչակումը, այլևս Իրաքի կենտրոնական իշխանությունների վերահսկողության տակ է: Եվ իրաքյան ժողովրդական աշխարհազորի` քրդական զորամիավորումների նկատմամբ կայծակնային ռազմական հաջողությունների համատեքստում մոտ ապագայում Քրդստանի անկախության հռչակումը կարծես ավելի ու ավելի ոչ իրատեսական է դառնում: Չնայած այդ հանգամանքին, Քրդստանի իշխանությունները չեն հրաժարվել անկախության հանրաքվեի արդյունքներից:
«Կամավորությունն ինձ տվել է մեծ ընտանիք, ինքնավստահություն, բազմաթիվ հմտություններ, գիտելիքներ։ Այդ աշխատանքի շնորհիվ ինձ հասարակության պիտանի անդամ եմ զգում, իսկ մարդկանց ժպիտը, շնորհակալական հայացքը բավարար է, որ ինքդ քեզնից գոհ լինես ու լավ զգաս»,- ասում է 27-ամյա Հերմինե Կաֆյանը, որը 2015-ից Հայկական Կարմիր խաչի ընկերությունում կամավոր է։
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: