Հայերեն   English   Русский  
ԱՆՑՅԱԼԻՑ
Թերթի անցած համարներից մեկում անդրադարձանք Երուսաղեմի թագավորության հայ թագուհիներին, որոնցից շատերը Երուսաղեմի թագավորության 200-ամյա պատմության մեջ նշանակալի դեր են ունեցել ինչպես անչափահաս թագաժառանգների խնամակալության, թագավորության կառավարման հարցում, այնպես էլ մարտի դաշտում:
Շահ Ջահանը շատ էր սիրում իր կնոջը, և Հեղինեի անժամանակ մահը նրան մեծ վիշտ պատճառեց: Իր սերը և կնոջ հիշատակն անմահացնելու համար, Շահ Ջահանը ձեռնամուխ եղավ մի հսկայական կառույցի ստեղծմանը: Շատ չանցած՝ Ագրայում վեր խոյացավ նշանավոր Թաջ Մահալը, որն այսօր շատերն իրավամբ աշխարհի ութերորդ հրաշալիք են համարում:
Հայ և պարսիկ ժողովուրդների պատմությունը շաղկապված է: Պարսից արքա Դարեհ Առաջինը մեծ դեր է խաղացել մ.թ.ա. VI դարի հայոց պատմության մեջ: Բավական է նշել, որ հենց Դարեհ Առաջինն է Բեհիսթունի ժայռին թողած իր եռալեզու արձանագրության մեջ առաջին անգամ Հայաստանը կոչել Արմենիա…
Հայոց տոնածիսական համակարգում առանձնահատուկ տեղ ունի հարսանեկան ծեսը: Ցավոք, մեր օրերում գրեթե վերացել է հայոց ավանդական հարսանիքը, օտար բարքերի ներխուժումը աղավաղել է այս ավանդական ծիսակատարություններից մեկը: Դրա վառ արտահայտությունն են ոչ միայն այսօրվա քաղաքային հարսանիքները կին թամադայով, այլև հայոց մեջ արմատացած կարմիր խնձորի մահմեդական սովորույթը:
Հայությունը դասեր չքաղեց Բեռլինի վեհաժողովից, առհասարակ՝ ռուս-եվրոպական դիվանագիտության կեղտոտ խաղերից, և սեփական ուժին ապավինելու փոխարեն դեռ տասնամյակներ շարունակ հայ քաղաքական միտքը օտար պալատների առաջ ազատություն և անկախություն էր մուրում, ինչի հետևանքը Հայոց ցեղասպանությունը եղավ…
Հայոց պատմությունը տարածաշրջանի պատմություն է: Հայ ժողովուրդը, պատմական անցքերի բերումով, տարագրվել է աշխարհով մեկ: Մանավանդ մերձավոր արտասահմանում շատ հայեր են հաստատվել: Եվ դեռևս XX դարի սկզբին հարևան երկրների խոշորագույն քաղաքներում՝ Թիֆլիսում, Բաքվում, հայերը կազմում էին բնակչության մեծամասնությունը: Բնականաբար, հայերը նաև տնտեսական, մշակութային, քաղաքական առումներով մեծ դերակատարություն են ունեցել տարածաշրջանի երկրներում:
Բագրատունիների տոհմը մեծ դեր է ունեցել հայոց պատմության մեջ: Նրանց արմատները հազարամյակների խորքից են գալիս, և պատկերացնել հայ միջնադարյան պատմությունն առանց Բագրատունիների անհնար է:
Աշխարհի ժողովուրդներից միայն հայերս դիցարանում ունենք հյուրընկալության և ընտանեկան օջախի պահապան աստվածություններ: Եվ, բնականաբար, հայը նմանվելով իր երկրպագած զորություններին, միշտ աչքի է ընկել իր հյուրընկալությամբ, ընտանիքի նկատմամբ մեծ նվիրումով:
«Ես ուզում եմ՝ դարերի ընթացքում շարունակեն վիճել այն մասին, թե ով եմ եղել, ինչի մասին եմ մտածել, ինչ եմ ցանկացել»:
Հայաստանի բնությունը գունեղ ու բազմազան է, հայն իր բնույթով փոթորկուն է, և բնականաբար, մեր նախնիները պետք է ունենային բնական տարերքի, ծովերի, ամպրոպի, փայլակի, անձրևի հովանավոր դիցուհի՝ Ծովինար, որ հայ դիցաբանության մեջ հանդես է գալիս նաև Ծովյան, Նար, Նուրի, Հուրի անուններով:
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: