Հայերեն   English   Русский  
Կարեն Վրթանեսյան
Քաղաքում չեմ, ամբողջ օրը հետաքրքիր բաներով էի զբաղված, այնպես որ Երևանում ԵԱՏՄ բոլոլային հեռվից ու հատվածաբար եմ հետևել։
Գրառումներիցս մեկն էի փնտրում, որոնման համակարգով չգտավ, ստիպված մի քանի ամսվա գրառումներով անցա։
Լսած կլինեք․ «հները սենց», «նորերը նենց», «հները չեն կարող վերադառնալ», «նորերը երկար չեն դիմանա», «չենք տեսնում նոր դեմքեր» և այլն...
Արդեն Արարատ Միրզոյանի մոտ տեսա այնպիսի պնդում, թե հակառակորդը իբր այլևս չի կարող գնդակոծել Չինարին։
Աչքիս ես Հայաստանի միակ մարդն եմ, որը շարունակում է մնալ այն համոզման, որ Հայաստանում ոչ մի հեղափոխություն էլ չէր հասունացել։
Երեկ կառավարության պաշտոնական էջը հայտնեց Հաղարծինում ու Թեղուտում 140 հազար եվրոյի փոքր դրամաշնորհներով գյուղացիական բիզնեսներ ստեղծելու մասին։
ԱԻՆ-ի բարձրաստիճան պաշտոնյան հաստատում է այն, ինչի մասին արդեն 2 շաբաթ է գրում եմ։ Կարճ՝ ամենակարևորը, հղումը՝ քոմենթով․
Անընդհատ հիշեցնել, ոնց էին «Մանվե՜լ, Մանվե՜լ» կանչում հրապարակից, ոնց էին խոստանում, որ հենց հեղափոխությունը լինի՝ միանգամից միլիարդների ներդրումներ են գալու Հայաստան և «աշխատատեղեր ավտոմատ բացվելու»։
Հիշո՞ւմ եք ինչ հպարտությամբ էին իշխանությունները խոսում Օպերայի քանդած սրճարանի տակից 200 քառակուսի մետր տարածքը կանաչապատելու մասին։
Քոչարյանին կալանքից ազատած դատավորի աշխատասենյակը խուզարկել են, կնքել, համակարգիչը տարել։
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: