Հայերեն   English   Русский  
Կարեն Վրթանեսյան
Այս մարդուն՝ ԵՊՀ սահմանադրական իրավունքի ամբիոնի վարիչ Վարդան Այվազյանին մեջբերում եմ, որովհետև իշխանական «Հայկական ժամանակը» պարբերաբար իրենից մեկնաբանություններ է վերցնում։
Հունվարի 26-ի առավոտյան Նուբարաշենի բանտում 44 հացադուլից հետո մահացավ Մհեր Եղիազարյանը։ Շատերի համար շոկ էր այդ լուրը, որովհետև մինչ այդ մամուլը գրեթե չէր խոսել ամսից ավելի տևող հացադուլի մասին։
Հայկական մասշտաբներով՝ ոչ մի արտառոց բան, նախորդ իշխանությունների օրոք հարյուրավոր այդպիսի ցույցեր են եղել։
Կալանքից դուրս եկող Քոչարյանին դիմավորող աղջիկ թոռներին ՖԲ-ում ոնց ասես չեն վիրավորում, ինչ-որ անասուն սատանի պոզ ու պոչ է նկարում պապուն ու երեխեքին, տարածում է, մի ուրիշ վիժվածք գրում է, որ պետք է այդ աղջիկներին կտոր-կտոր անել, կտորները գցել Հայաստանով մեկ։
Անցյալ տարի Երևանի 2800-ամյակին նվիրված տոնախմբությունների մի զգալի մասը չեղարկեցին, պատճառաբանելով, որ ստիպված են մինչև վերջին կոպեկը խնայել։
Այս օրերին ինձ շատ են հարցնում, թե ինչ դասեր են քաղվել Ապրիլյան մարտերից։
Տարիներ առաջ մի ամերիկահայի հետ զրուցելիս ասացի, որ ազգայնական եմ։ Վատացավ, վախեցավ, ասաց․ «Տղա ջան, բարձր մի ասա, կլսեն, գիտե՞ս ինչ վատ բան է»։
Իմ կողմից մի երկու շտրիխ։ Ցավոք սրտի մեր հասարակությունը լավ չի պատկերացնում ռազմաճակատի գծից այն կողմ տարվող պատերազմական պատրաստությունների ծավալը։
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: