Հայերեն   English   Русский  
հասարակություն
Ջիվան Աբրահամյանը «Դասավանդի՛ր, Հայաստան» ծրագրի երիտասարդ ուսուցիչներից է։ «Դասավանդի՛ր, Հայաստան» (Teach for Armenia) ոչ պետական կազմակերպությունը հոգում է, որ հեռավոր գյուղերի դպրոցներն ապահովվեն անհրաժեշտ ուսուցիչներով, որոնք երկամյա դասավանդման ծրագրով մեկնում են գյուղ՝ միաժամանակ զարգացնելով սեփական հմտությունները։
«Եթե միայն ինքդ քեզ համար ապրես՝ կյանքն անհետաքրքիր կլինի: Ես էներգիա եմ ստանում, երբ ուրիշներին ուրախություն, ժպիտ եմ պարգևում։ Միայն աշխատելը և փող կուտակելը հետաքրքիր չէ։ Ես իմ կյանքն այդպես չեմ պատկերացնում»,
Ամերիկացի միլիարդատեր Ջորջ Սորոսը կարծիք է հայտնել, որ Facebook սոցիալական ցանցը և Google-ը վտանգ են ներկայացնում հասարակության համար՝ նշելով, որ դրանք «կախվածություն են առաջացնում»: Գրում է Russian.rt.com-ը:
Շտապում եմ Միքայելյանի անվան վիրաբուժական հիվանդանոցի 3-րդ հարկ՝ զինվորական հաշմանդամների համար գործող ժամանակավոր վերականգնողական կենտրոն` հանդիպելու քառօրյա պատերազմի վիրավոր զինվորներից մեկի՝ Հայկ Թորոսյանի հետ: Պայմանավորված ժամին այնտեղ եմ, բայց Հայկը չկա: Ասում են՝ իր սենյակում քնած է: Չեմ ուզում արթնացնել, սպասում եմ: Հետո հիշում եմ, որ ժամը 12:00-ին Հայկը պետք է համալսարան գնա քննության, հետևաբար ժամանակը քիչ է, ուզեմ-չուզեմ պետք է արթնացնեմ: Սանիտարուհին ներս է մտնում տղաների սենյակ, քիչ ...
Ժողովրդական արտիստ, կոմպոզիտոր Ռոբերտ Ամիրխանյանը մինչ զրույցը սկսելը նստում է ռոյալի մոտ ու կատարում ճիշտ մեկ օր առաջ գրած ստեղծագործությունը:
«Այն ամենը, ինչ ունեմ իմ առօրյայում, կամավորությունն է ինձ տվել․ շատ ընկերներ, միջոցառումներ կազմակերպելու, ծրագրեր համակարգելու փորձ, հստակ գիտակցություն, թե ինչ եմ ուզում և ինչ կարող եմ անել»,-
Նոյեմբերի 13-ը նշվում է որպես Կույրերի միջազգային օր: Այս առիթով էլ հանդիպել ենք բանասեր, տիֆլոմանկավարժ Սիփան Ասատրյանի և նրա կնոջ՝ Վանուհի Ստեփանյանի հետ:
«Եթե կամավոր ես, ապա այդպիսին ես քո վարքով, մտածելակերպով, դա քո առօրյայի մի մասն է։ Կամավոր լինել ինչ-որ առումով նշանակում է լինել լավ քաղաքացի»,- ասում է 21-ամյա Վահե Սալահյանը,
Մասնագիտությամբ սննդի անվտանգության փորձագետ Հակոբը պատմում է, որ դպրոցն ավարտելուց հետո բուհ ընդունվելու մասին չէր էլ մտածում։ Սակայն երկու տարի բանակում ծառայելուց ու քաղաքացիական կյանք վերադառնալուց հետո հասկանում է, որ իր ապագայի պլանների իրագործման համար բարձրագույն կրթությունը կարևոր է, և բուհ է դիմում՝ ընդունվելով Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան։
Ամիսներ առաջ անդրադարձել էինք զինվորական հաշմանդամ Ալբերտ Դալլաքյանի պատմությանը «Վերածնված զինվորը և կյանքը՝ զրոյից» հոդվածում: Ալբերտը Վանաձորից է, բայց ընտանիքն ապրում էր Ռուսաստանում: 2015 թ. տղան ինքնակամ թողել էր ուսումը Ռոստովի պետական համալսարանում, որտեղ բիզնես կառավարում էր սովորում գերազանց ու անվճար, և վերադարձել հայրենիք՝ զինվորական պարտքը կատարելու:
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: