Հայերեն   English   Русский  
հասարակություն
«Յուրաքանչյուր երկիր, որքան ճիշտ ու նպատակասլաց օգտագործի իր ռեսուրսները, այնքան ավելի շատ հաջողությունների կհասնի: Եվ մենք պայքարում ենք, որ ճիշտ օգտագործվեն այն մտավոր ռեսուրսները, որ այսօր Հայաստանն ունի»,- ասում է «Համալսարանական կրթությամբ կանանց ասոցիացիա» ՀԿ-ի նախագահ Ջեմմա Հասրաթյանը:
Դեռևս պաշտոնական վիճակագրություն չկա, թե նախորդ տարվա համեմատ այս տարի որքանով է աճել կամ նվազել ծանր հանցագործությունների թիվը: Սակայն գրեթե ամեն օր արձանագրվում են ահասարսուռ դեպքեր: «Անկախն» այս համարում ներկայացնում է որոշ մանրամասներ վերջին օրերին առավել մեծ հնչեղություն ստացած ծանր հանցագործությունների մասին:
«Ինչպե՞ս է, որ իմ հայրը, որ գյուղացու արդար քրտինքով ապրուստ էր վաստակում, կուլակ էր, իսկ ներկայիս օլիգարխները` ոչ»,- հարց է բարձրացնում 82-ամյա Գևորգ Անտոնյանը, որ իր ողջ կյանքի ընթացքում խտրական վերաբերմունքի ու կասկածանքով լի հայացքների է արժանացել «կուլակի որդի» լինելու պատճառով:
Ամեն տարի մայիսի վերջին ամենաուրախ իրադարձություններից է վերջին զանգը, երբ փողոցում տեսնում ես խմբերով, ուրախ բացականչություններով, գեղեցիկ հագնված ու զանգերը կրծքներին հպարտորեն զրնգացնելով քայլող շրջանավարտներին: Միշտ էլ վերջին ու առաջին զանգերը գիտակցությանդ մեջ թաքուն շշնջում են, որ կյանքը շարունակվում է: Առաջին զանգով դպրոց է գալիս հերթական սերունդը և վերջին զանգով, դպրոցի նստարանը թողած, մեծ կյանք է մտնում հերթական սերունդը, հների տեղ նորերն են գալիս, ինչպես ծովի ալիքները, երբեմն շառաչելով, ...
«Տեսա նրան (Կուկունյանին) Կարսի մեջ, երբ բանտից տանում էին բաղնիք: Ամբողջ ժողովուրդը սիրով և հիացումով կը նայեր այդ բարձրահասակ, վայելչակազմ երիտասարդին, որ հագած չերքեսկա և փափախ՝ դյուրաշարժ և ժպտադեմ կը քալեր կոզակներով շրջապատված: Հետագային՝ 16 տարի վերջը, ես նորից տեսա Կուկունյանը, երբ նա ազատվելով ռուսական տաժանակիր բանտից և Սախալին կղզիի աքսորից՝ եկավ Կովկաս սպիտակ մազերով ու մորուքով, բավական գերցած ու դանդաղաշարժ,- խոհուն ծերունի մը, որ հեռավոր իսկ նմանություն չուներ այն երիտասարդի հետ, որ ...
Ո՞րն է մայիսի 28-ի խորհուրդը` դժվար է միանշանակ ասել: Արժևորել այն` նշելով միայն ձեռքբերումները, հաջողությունները, կնշանակի դասեր չքաղել պատմությունից, կրկնել այն սխալները, որոնք խանգարեցին առաջին հանրապետության կայացմանը, ու նրա կործանման պատճառների վրա աչք փակել:
Վերջերս առիթ ունեցանք ծանոթանալու մի շատ հետաքրքիր ու բարի նախաձեռնության՝ «Լուսավոր սահմանին»:
Մեր երկիրը վերածվել է մի հանրույթի, որտեղ իշխանության մասին յուրաքանչյուր դրական խոսք ընկալվում է որպես դավաճանություն ու ծախվածություն, իսկ իշխանության սխալները մատնացույց անելը՝ չկամություն:
Ո՞վ է հաջողակ կինը: Այս հարցի պատասխանը տարբեր է` կախված ժամանակաշրջանից: Հիմք ընդունելով մերօրյա ընկալումները` «Անկախն» այսուհետ պարբերաբար իր ընթերցողներին կներկայացնի կյանքի տարբեր ոլորտներում հաջողություն ունեցած կանանց, որոնք իրենց օրինակով կապացուցեն, որ անհնարին ոչինչ չկա, երբ կա ձգտում և հաստատակամություն:
Մայիսի 15-ին նշվում է Ընտանիքի միջազգային օրը, որը 1993 թ. սահմանել է ՄԱԿ-ի Ընդհանուր վեհաժողովը: 2011 թ. ի վեր այս օրը նշվում է նաև Հայաստանի Հանրապետությունում։ Այդ առիթով էլ զրուցել ենք երիտասարդ գիտնականներ Վիգեն Շամիրյանի (սոցիոլոգ) և Լիլիթ Քոլյանի (տնտեսագետ) հետ, որոնք համատեղ կյանքի 7 տարվա ընթացքում փորձում են իրականություն դարձնել լավ ընտանիք ունենալու իրենց գիտակցված որոշումը:
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: