Հայերեն   English   Русский  
գիրք
Ի՞նչ է մնացել Հայաստան աշխարհում անցած-գնացած հինգհազարամյա երթից: Փառահեղ շինությունների նմուշներ, երբեմն` անբողջական, երբեմն` կիսավեր կամ կործանված, հայ գեղջուկի գործիքների ու տարազի պատառիկներ, տեգեր ու վահաններ, իշխանական սաղավարտներ, գահակալների մատանիներ…
Ընթերցողի հետ հերթական հանդիպումն ունեցավ գրող, հրապարակախոս, «9-րդ հրաշալիք» շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագիր, բազմաշնորհ Վաչագան Սարգսյանը՝ ընթերցողի սեղանին դնելով ավելի քան 40 տարում կյանքի տարբեր բնագավառների մասին գրած և մամուլում տպագրած ասույթների նոր ժողովածուն: Հեղինակի ասույթների առաջին գիրքը կոչվում էր «Ասույթներ համենայն դեպս»: Նրա ՎԱՍ կեղծանվան հետ կապված նոր ժողովածուն վերնագրվել է «Վասույթներ համենայն դեպս»:
Աշխարհում առաջին գրախանութը հիմնել է Տիրան անունով հայը Հռոմում ք.ա. 1-ին դարում:
Ամեն անգամ, երբ ձեռքս եմ առնում տնտեսական, հասարակական, կրթամշակութային վերլուծական «էկոնոմիկա» պարբերականի հերթական համարը, մի տեսակ կարոտս փարատող զգացողություն եմ ունենում: Եվ առաջինը, որ ուզում եմ կարդալ, «Խոսքը՝ խմբագրին» էջերն են, որտեղ գլխավոր խմբագիր Լուսյա Մեհրաբյանը հասարակական հնչեղության տարբեր թեմաներով իր խոհերն է շարադրում՝ մշտապես առանձնանալով իր ուրույն մտածելակերպով, կայուն դիրքորոշումով, լրագրողական հնարքների ուսանելի օգտագործմամբ, հայրենասիրության բաղադրատոմսերով, իր բնաշխարհի ...
1950 թվականից մինչ օրս ամեն տարի հունիսի 1-ին նշվում է Երեխաների պաշտպանության միջազգային օրը: Այս առիթով էլ հանդիպել ենք հեքիաթագետ, թարգմանիչ, լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ԵՊՀ անգլիական բանասիրության ամբիոնի դասախոս Ալվարդ Ջիվանյանի հետ, որ նաև «Զանգակ» հրատարակչության մանկապատանեկան գրականության խմբագիրն է և Հովհաննես Թումանյանի թանգարանում գործող հեքիաթագիտության բաժնի ղեկավարը, որի շրջանակներում էլ իրականացնում է «Ոսկե դիվան» հեքիաթագիտական հանդեսի ու «Հասկեր» մանկական ...
Հովհաննես Շիրազի հայրենասիրական քնարերգությունը ժողովուրդ է դաստիարակել: Բնատուր ձիրքով ու հարուստ վաստակով նա 1930-80 ական թթ. հայ ժողովրդի հոգևոր կենսագիրներից մեկն էր` կամրջելով հայրենիքն ու սփյուռքը:
Այն, որ հայ կինը կարևոր դերակատարում է ունեցել ազգային, հասարակական կյանքի բոլոր առանցքային անցուդարձերում, անհերքելի է: Հայ կանայք ոչ միայն տան, օջախի սյունն են, այլև ազգի ու պետության, և դա պատմականորեն ձևավորված իրողություն է:
Յուրաքանչյուր հրատարակված գիրք ընթերցվելուց հետո տեղ է գրավում գրադարակում մինչև հաջորդ անհրաժեշտ հանդիպումը: Բայց կան գրքեր, որոնք դառնում են, այսպես կոչված, սեղանի գիրք, ինքնաճանաչման, աշխարհընկալման ուղեցույց: Այդպիսին է «Փառքի հուշամատյան 1988-2009 թթ.» գիրքը, որ կազմել է Գալյա Առստամյանը:
Իրական գիրքը ծնվում է երկունքի ցավով: Հրապարակի վրա գրքերը շատ են, մանավանդ մեր օրերում ով ինչ ուզում՝ գրում ու տպագրում է: Գրքերի տեսքով դարակներին են թառում անմշակ տետրակներ` զուրկ ժամանակի զգացողությունից և գեղարվեստական արժեքից: Հաճախ ընթերցողին մոլորեցնում են անգամ գրքերի տիտղոսաթերթերը:
Այսպես է վերնագրել իր «Դպրոցականի ուղեկիցը» (Եր., 2008) ժողովածուի հակիրճ, բայց խոսուն հրապարակումը գործընկերոջ մասին երջանկահիշատակ Ալբերտ Փարսադանյանը: Ներկայացվում է հանրապետության վաստակավոր լրագրողի, երևելի գրող-հրապարակախոսի, շիտակ մարդու, շուրջ 20 տարի երկրի հնագույն պարբերականի («Հայաստան») խմբագրի ստեղծագործական հունձքն ու վաստակը: 1980-ականներից սկսած՝ անձամբ ճանաչել եմ Տիգրան Նիկողոսյանին, ու ինձ համար առավել քան համոզիչ, սրտամոտ են նրա մասին նաև Աղվան Սուքիասյանի, Լյուդվիգ Կարապետյանի, ...
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: