Հայերեն   English   Русский  
հայրենիք
«Ինձ ասում են՝ էս աղջիկը շաշ ա,- ծիծաղում է Բեյրութից Տավուշի մարզի սահմանամերձ Ներքին Կարմիրաղբյուր տեղափոխված և գյուղի դպրոցում անգլերեն դասավանդող 24-ամյա Արշալույս Ամսիհը կամ, ինչպես երեխաներն են ասում, միսս Արշալույսը:- Չէ, ես շաշ չեմ, ուղղակի դուք ձեր տեղի արժեքը չգիտեք»,-պատասխանում է Արշոն, որի համար Հայաստանը բացահայտվեց 2015 թվականի ապրիլի 21-ին, երբ առաջին անգամ ոտք դրեց հայրենիք:
Տարվա ընթացքում անդրադարձել ենք մի թեմայի, որն ամենացավալիներից է մեզանում. զինվորական հաշմանդամների խնդիրները:
«Վերջապես գտա իմ երկիրը, իմ տունը, իսկ առաջ ես չգիտեի՝ ինչ եմ, ով եմ… Դա շատ վատ զգացում է, երբ չգիտես՝ ինչ պիտի ասես, երբ հարցնում են՝ լիբանանցի ես, սիրիացի ես, թե ինչ ես:
Մեկ ամիս առաջ Միացյալ Նահանգներից Հայաստան են տեղափոխվել Նելլի Կարապետյանն ու Բրենթ Անդերսը: Նրանք ամուսիններ են, ունեն երկու դուստր, երկար տարիներ ապրել են Կանզաս նահանգի Մանհեթեն քաղաքում: Իսկ թե ինչպես է հայուհուն հաջողվել ամերիկացի ամուսնուն մեկընդմիշտ կապել Հայաստանի հետ՝ թողնելով ամերիկյան բարեկեցիկ կյանքը, տարիների երազանքի ու դրան հավատալու արդյունք է:
2009 թվականը կարևոր տարեթիվ է իտալահայ Կարեն Կոկչյանի կյանքում:
Երբ 1991 թվականի ապրիլին ամերիկաբնակ Մարո Մաթոսյանը եկավ Հայաստան, երկրում պատմական իրադարձություններ էին տեղի ունենում: Ընդամենը ամիսներ անց տեղի ունեցավ Անկախության հանրաքվեն:
«Ինչպե՞ս է, որ իմ հայրը, որ գյուղացու արդար քրտինքով ապրուստ էր վաստակում, կուլակ էր, իսկ ներկայիս օլիգարխները` ոչ»,- հարց է բարձրացնում 82-ամյա Գևորգ Անտոնյանը, որ իր ողջ կյանքի ընթացքում խտրական վերաբերմունքի ու կասկածանքով լի հայացքների է արժանացել «կուլակի որդի» լինելու պատճառով:
Քարոլին Բաղումյանը ծնվել է Իրանում, ապա փոքր հասակում տեղափոխվել Միացյալ Նահանգներ: 2003 թ. նա առաջին անգամ ամուսնու ու դստեր հետ գալիս է Հայաստան: Առաջին այցը, ինչպես Քարոլինն է ասում, վարակիչ էր. «Հայաստանի հիվանդությունը բռնանք, ամեն տարի չորս անգամ գալիս-գնում էինք, հետո որոշեցինք հողամաս գնել, որ տուն սարքենք,- ժպիտով պատմում է Քարոլինը ու մի պահ կանգ առնում, հետո շարունակում,- բայց խաբեբայությունը մի քիչ շատ է Հայաստանում:
Զրուցակիցս գերմանուհի է, զրույցը` հայերեն, ինչը շատ ոգևորիչ է ոչ միայն ինձ համար, այլև նրա` ճարտարապետ Մարգրեթ Բյունեման-Հախնազարյանի: Հենց Հախնազարյան ազգանունն էլ պատճառ է դարձել, որ գերմանուհին հայերեն սովորի. նա անվանի ճարտարապետ Արմեն Հախնազարյանի կինն է:
Ապրիլի 12-ին Ալ. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում ներկայացվեց «Տոսկա» օպերան՝ ՀՀ ժողովրդական արտիստ Հասմիկ Պապյանի կատարմամբ: Ստեղծագործական գործունեության 30-ամյակի առիթով նա պարգևատրվեց ՀՀ մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալով: «Անկախի» հետ բացառիկ զրույցում Հասմիկ Պապյանն անդրադառնում է ոչ միայն իր ստեղծագործական գործունեությանը, այլև ընտանիքին, Հայաստանին ու հայաստանյան խնդիրներին և, իհարկե, խոսում ապագայի մասին, որն անմիջականորեն կապված է Հայաստանի հետ:
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: