Հայերեն   English   Русский  
Հրանտ Մելիք-Շահնազարյան
Արցախի հարցում Հայաստանի և Ադրբեջանի բանակցային քննարկումների տրամաբանությունը փոխվել է: Սրա պատճառն այն է, որ վերջին երեք տարիների ընթացքում Ադրբեջանը փոխել է տարածաշրջանում ռազմաքաղաքական իրավիճակը: Դրա ապացույցը տարբեր դրսևորումներով ամենօրյա սահմանային միջադեպերն են: Այսօր լրագրողների հետ հանդիպան ժամանակ նման տեսակետ հայտնեց քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանը:
Անզեն աչքով էլ կարելի է նկատել, որ վերջին օրերին լարվածությունը Արցախի և Ադրբեջանի զորքերի շփման գծում մեծացել է. օր չկա առանց հրադադարի ռեժիմի խախտման, և Ադրբեջանը դեռ շարունակում է ավելացնել լարվածությունը:
Սահմանային լարվածության պատճառը մեկն է, սակայն առիթները միշտ տարբեր են լինում:
Քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանի ֆբ-յան գրառումը.«Թիֆլիսից Երևան ճանապարհին` Մարնեուլի շրջանում, ճամփեզրին տասնյակ ադրբեջանական խանութներ կան։ Հիմնականում լվացքի փոշիներ, քիմմաքրման նյութեր ու կենցաղային խնամքի պարագաներ են վաճառում։ Հայաստան վերադարձող մեր հայրենակիցները սովորաբար կանգ են առնում այդ խանութներում և, ով որքան կարող է, լվացքի փոշի կամ մանկական տակդիր է գնում։ Չնայած ոչ մի երաշխիք չկա, թե այդ խանութներում վաճառվող ապրանքը կեղծիք չէ, այնուամենայնիվ, ընդունված է համարել, որ այն որակյալ ...
Քանի շարունակվում են ներքաղաքական դասավորումները, քանի ամրապնդվում են Փաշաևների և նախիջևանյան կլանների դաշինքը՝ հետագա իշխանությունը ձևավորելու համար, Ադրբեջանի նախագահը մշտապես ստիպված է լինելու հասարակության ուշադրությունը շեղել այդ գործընթացներից արտաքին սպառնալիքներով:
Տավուշի մարզում նախորդ տարվա դեկտեմբերի 29-ին տեղի ունեցած դիվերսիոն ներթափանցման փորձից երկու շաբաթ անց միայն ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը հանդես եկավ հայտարարությամբ, որը հայաստանյան քաղաքագետները բնորոշեցին որպես «անատամ»:
Տավուշի մարզի բոլոր դիրքերում եղել եմ։ Որոշներում մի քանի անգամ։
Քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրում է.
Բանակցությունների բացակայությունն արդեն մտահոգիչ հանգամանք է: Ադրբեջանական կողմն ամեն ինչ անում է, որպեսզի խուսափի քաղաքական գործընթացներից:
Քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանի ֆեյսբուքյան գրառումը."Մտածում եմ՝ նորմալ է երևի, որ Ադրբեջանի հետ ամեն ինչ այսպես է դասավորվում։ Բա էլ ո՞նց լիներ։ Մենք որոշե՞լ ենք ինչ ենք ուզում էս կյանքից։ Կամ ինչպիսի Ադրբեջան ենք ուզում տեսնել մեր կողքը։ Կամ թե ընդհանրապես ուզու՞մ ենք Ադրբեջան լինի, թե չէ։ Ե՞րբ է քննարկել մեր հանրությունն այսպիսի հարցեր։ Ինչու՞ է այս ամենը մարդկանց նեղ շրջանակում մնում միայն...
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: